Szukałam wówczas pracy dorywczej na wakacje - celowałam w pracę na produkcji. W zasadzie wysyłałam CV tylko wtedy, kiedy w ofercie było "praca dorywcza". Z pewnych przyczyn nie mogłam podjąć pracy stałej - potrzebowałam elastycznego grafiku.
Jedna z ofert mi się szczególnie podobała. Kilkanaście kilometrów od miasta wojewódzkiego, w którym pomieszkuję na czas studiów. Oczywiście o zarobkach w ogłoszeniu nic nie napisali, ale oferowali dojazdy busem dla pracowników za darmo z kilku miejsc w mieście - m.in. dosłownie kilkadziesiąt metrów od mojego lokum. Bajka.
Do tego oddzwonili niedługo po złożeniu CV, więc pojechałam do agencji pracy na rozmowę. Byłam na miejscu kilka minut przed czasem, panie w biurze kazały mi usiąść i chwilkę poczekać.
Siedziałam i chcąc nie chcąc słyszałam jak rozmawiają. Rozmawiały z tego, co wywnioskowałam o firmie, w której miałam zacząć pracę. A konkretnie o tym, że owa firma odmówiła płacenia za busa dla pracowników od przyszłego miesiąca i teraz jest problem, bo kilkudziesięciu pracowników nie będzie miało jak dojeżdżać - komunikacja publiczna w tamtym miejscu praktycznie nie istnieje, a nie każdy ma samochód, bądź możliwość zabrania się z kimś. Najtańsza firma przewozowa podobno zgodziła się jeździć za 140zł za kurs (podjeżdża pod firmę, wysadza jedną zmianę, czeka na tych, co właśnie zmianę kończą i ich odwozi).
Ale agencja pracy nie zapłaci, firma też nie, więc trzeba zaproponować pracownikom, żeby się sami zrzucali na busa. Jedna z pań była przekonana, że to świetny pomysł, druga przekalkulowała, że w zależności od tego ile osób danego dnia będzie jechało (bus jak dobrze pamiętam chyba mieścił max 20 osób), wyjdzie najtaniej 7zł/os w najbardziej optymistycznym scenariuszu, po czym dodała, że to w zasadzie godzina darmowej pracy dla pracownika (wtedy dowiedziałam się, że stawka to ok. 10zł brutto). Ale zdarza się, że jedzie 5 osób, czasem 15, no różnie, zależy od brygady i ludzi pracujących dorywczo.
Jakoś wtedy przyszła po mnie pani od rekrutacji i zaprosiła do drugiego pomieszczenia. Chyba uświadomiona, że słyszałam tamte rozmowy przyznała, że darmowy dojazd jest nieaktualny i czy mam możliwość dojechać samodzielnie. No niespecjalnie, nawet nie mam samochodu. Zaproponowała jeszcze pracę stałą w mieście, też na produkcji, ale szukałam jednak dorywczej, więc podziękowałam.
Dla mnie samej - piekielność żadna, pogoda ładna była to przynajmniej zaliczyłam spacerek z mieszkania do agencji i z powrotem. A pracę ostatecznie znalazłam jaką chciałam - za takie same zarobki co prawda, ale blisko. Tylko do dziś się czasem zastanawiam, co w końcu wymyślili dla tamtych pracowników...
agencja pracy
Przy takich cenach busa i takich cenach pracy, to się nie dziwię że firma nie chciała za busa płacić. Było nie było, dla firmy ten bus to też obciążenie kosztujące tyle, co 1 — 3 h pracy na osobę. Skoro mogli, to zrezygnowali. A pracownicy poszukają innej pracy jak in się nie podoba.
Odpowiedz@bloodcarver: Ano samej firmie się nie dziwię, na pewno się nie opłacało. Tylko po co takie propozycje ludziom dawać?
OdpowiedzPrzecież powiedzieli na rozmowie, że transport jest już nie aktualny. Prawdopodobnie (sądząc po rozmowie) sprawa wyszła na dniach, więc nie widzę tu piekielności.
Odpowiedz@karol2149: " Chyba uświadomiona, że słyszałam tamte rozmowy przyznała, że darmowy dojazd jest nieaktualny" - gdyby nie podsłuchana rozmowa, autorka mogłaby dowiedzieć się o tym po dwóch tygodniach pracy.
Odpowiedz@Carima: z historii wynika, że się dowiedzieli tuż przed rozmową, a długo po tym jak propozycję dali. Bywa. @imhotep: może. A może jednak są uczciwi? Nie wiemy i już się nie dowiemy, ale nie mamy żadnego konkretnego powodu, by w ich uczciwość wątpić.
Odpowiedz