piekielni.pl

Pokaż menu
Szukaj

W mojej dalszej rodzinie jest trójka rodzeństwa, kolejno 8, 9 i 12 lat. Cała trójka otyła.
Na każdej imprezie rodzinnej wieczne szydzenie z ich wagi, ostatnio na imieninach matki tychże dzieci podane zostały ciasta i słodycze, które wszyscy jedli, ale tylko ta trójka nie mogła. Niby dobrze, prawda? No niezupełnie. Jestem pewien, że słodycze by im nie zaszkodziły, gdyby nie to, co musiały zjeść wcześniej. Codziennie u nich w domu są dwa dania, zupa i drugie danie.

Każde z dzieci jest zmuszone do zjedzenia wszystkiego, są pilnowane i nie wolno im odejść od stołu dopóki nie zjedzą. Wyobraźcie sobie teraz 8-mio latkę, która musi zjeść pełen talerz zupy i drugie danie o porcji jak dla dorosłej osoby. Dodam, że ja jako dwudziestokilkuletni facet nie byłem w stanie zjeść takiej porcji (czym uraziłem panią domu, bo mi, a raczej wszystkim pozostałym gościom "nie smakuje", bo nie zjedliśmy wszystkiego), przy czym rodzice tychże dzieci nakładali sobie jedzenia dużo mniej. Śniadania i kolacje wyglądają podobnie, ja nie byłem w stanie podczas kolacji u nich zjeść czterech dużych kromek chleba... A co dopiero dzieci.
I wytłumaczcie mi, gdzie tu logika?

PS. Na nasze próby wytłumaczenia im, że porcje są za duże reagują mniej więcej czymś takim:
"Od obiadu się nie tyje, tylko od słodyczy! One rosną i muszą porządne rzeczy jeść!".
"Pewnie słodycze w szkole podjadają, na W-fie się obijają".

rodzina

by Ferian
Zobacz następny
Dodaj nowy komentarz
avatar htmzor
43 45

Pamiętam z zerówki, ohydne mleko z kożuchem, tłuste do obrzydzenia mięso i wszechobecne niedosolone kartofle. Nie odejdziecie od stołu jeśli nie zjecie. Raz wyj***m talerz z tymi smakołykami o ścianę, chcieli mnie wysłać do psychologa ale nikt nic we mnie już nie próbował wmusić. Z perspektywy czasu - warto było.

Odpowiedz
avatar Bryanka
11 13

@htmzor: Taa, a w kartoflach często można było znaleźć "niespodzianki", np. jakieś obierki czy pestki, które kucharce wpadły do gara. Najgorszym moim koszmarem z zerówki była przesolona, łykowata zupa szczawiowa.

avatar ZjemTwojeCiastko
36 36

Straszne. Robią z dzieci kaleki a są święcie przekonani, że postępują słusznie. Niestety, obawiam się że nie dadzą sobie niczego wytłumaczyć.

Odpowiedz
avatar bloodcarver
19 33

Tym to się chyba powinna zająć opieka społeczna albo prokurator :( Albo wziąć gar takiej zupki, założyć ojcu lub matce na łeb (może być z gorącą zawartością, a co!) i walić chochlą aż nabiorą rozumu.

Odpowiedz
avatar Iras
26 26

Niektórzy z jakiegoś (mi nieznanego) powodu mają takie podejście do jedzenia... nawet jeśli osoba pozornie głupia nie jest. Żeby daleko nie szukać - moja matka. Przy wzroście 149 cm. waży jakieś 65kg. Wciąż narzeka w stylu "przeciez ja tak mało jem, dlaczego nie schudnę". Na obiad fatycznie - dużo nie je. Sęk w tym, że od rana do wieczora coś podżera. A to dwie kanapeczki np. z białym serem (czubato), a to jakieś lody, tu cukierek, tam cukierek, znów kanapeczka, albo dwie, wędzone skrzydełko, miseczka lanych klusek na rosole itp. itd... Ale przecież ona tak mało je!

Odpowiedz
avatar katem
15 15

@Iras: Jakbyś opowiadał o mojej mamie - ona ważyła swego czasu jakieś 90 kg przy wzroście 155cm (teraz trochę schudła). I zachowywała się identycznie: na obiad normalna porcja, tyle co ja, ale w międzyczasie - co pod rękę podeszło, zwłaszcza, jeśli coś po obiedzie zostało: no przecież szkoda wyrzucić ! I tłumaczenie: ona z powietrza tyje, przecież nic prawie nie je, ale swojego podjadania nie widziała, i kłóciła się, że nie mam racji, gdy parę razy zwróciłam jej uwagę (w trakcie zjadania "bo szkoda wyrzucić"). Nas, na szczęście, nie tuczyła i mogłyśmy jeść tyle, ile chciałyśmy, a niezmuszane do jedzenia apetyt miałyśmy normalny(nie nadmierny) i byłyśmy szczupłe.

avatar krystalweedon
2 12

Moja matka waży ~55kg przy 160cm wzrostu. Zawsze była chuda, dobra przemiana materii. My z rodzeństwem nie mamy figur po niej. Dla niej kupując zdrowsza żywność marnujemy pieniądze, bo jej po białym chlebie i ziemniakach waga nieskacze.

avatar CrazDes
1 1

@Iras: A aktywność fizyczna jaka? Tutaj można powiedzieć że jest połowa sukcesu. Widzę po sobie i paru osobach z otoczenia, że jest to ze sobą powiązane - zarówno za dużo kg przy małej aktywności i ostrożnej diecie, jak też dobra waga przy dużej aktywności i diecie bez umiaru.

avatar polaquita
0 0

@krystalweedon: te szczuple "genetycznie" osoby najczesciej jedza mniej kalorii i tyle. Ziemniaki nie są mocno kaloryczne jeśli są "suche", to samo chleb. Chleb zywe ziarno ma duzo wiecej kalorii.

avatar Agness92
15 17

Podarujcie im na jakieś święta książkę o prawidłowym odżywianiu...

Odpowiedz
avatar Aster812
11 11

@Agness92: nie znam tych ludzi ale mogę się założyć, że jeśli by już do niej zajrzeli to stwierdzą, że to jakiś idiota pisał.

avatar miramakota
16 26

To jest ich sposób okazywania uczuć. Są ludzie, którzy o swoich uczuciach mówią, tacy, którzy przytulają, tacy, którzy dają prezenty, tacy, którzy robią coś dla ukochanej osoby, tacy, którzy razem spędzają czas itd. A ci karmią. Zauważ, że was to też dotyczy - przyszliście do nich w gości, więc chcieli was dobrze nakarmić, a kiedy nie zjedliście wszystkiego, to ich zabolało, bo odczuli to jako odrzucenie. Ten typ tak ma. Powinniście próbować im tłumaczyć, że dzieciom to na dobre nie wychodzi, ale zmiana może być bardzo trudna do przeprowadzenia. Oni przecież chcą dobrze...

Odpowiedz
avatar Iceman1973
15 17

@miramakota: Życzę w takim razie tym dzieciom, żeby rodzice przestali ich aż tak kochać ;)

avatar Tycjanna
21 21

Moja znajoma pod koniec podstawówki właśnie przez takich rodziców wpakowała się w bulimię. Zjeść obiad musiała. A później po kryjomu pozbywała się zawartości żołądka - bo nie chciała być otyła. Niestety nie wiem, jak się sprawa dalej potoczyła z jej rodzicami, bo po zakończeniu podstawówki przeprowadziłam się do innego miasta. Na szczęście z tego co widzę na facebooku, chyba już jest zdrowa.

Odpowiedz
avatar bloodcarver
8 8

@Tycjanna: Oby - ale bulimii często po prostu nie widać, a kot by się tym chwalił? Natomiast jakby dzieciaki zaczęły rzygać na stół rodzicom, to może by pomogło?

avatar bazienka
18 28

jak u mnie w domu tylko ja dodatkowo bylam bita pasem po plecach dla motywacji bylam niejadkiem dzis zre kompulsywnie np. chipsy- nie jesem glodna, ale bym cos poskubala gdyby pozwolono mi byc niejadkiem, bylabym pewnie szczupla i mialabym talie a tak mam nadwage. lekka bo lekka, ale musze sie pilnowac dzieki, rodzice

Odpowiedz
avatar Rollem
-3 9

Wystarczy polecić im jakieś artykuły o kaloryczności i o tym, że do schudnięcia/przytycia wystarczy odpowiednie spożycie kalorii w ciągu doby, a źródło kalorii nie ma znaczenia dla samego chudnięcia/tycia, choć oczywiście w kwestiach zdrowotnych balans makro- i mikroskładników ma duże znaczenie.

Odpowiedz
avatar Ferian
20 20

@Rollem: Nawet nie chcieli przeczytać. To ten typ ludzi, który ma swoje racje. Tylko strasznie mi szkoda tych dzieci, bo nie dość, że je wyszydzają bo grube, widziałem, jak patrzyły na to ciasto, chętnie by zjadły, bo słodyczy dwóch lat nie miały w ustach żadnych (nawet na urodziny), a nie ich wina, że są grube. Ponoć byli u dietetyka, który im powiedział, żeby ograniczyć słodycze, śmieciowe żacie i napoje, ale szczegółów nie znam... Może gdyby dietetyk wiedział, jak to wygląda w praktyce powiedziałby im co innego...

avatar minutka
22 22

Chyba jedna z najgorszych rzeczy w dzieciństwie - wszyscy jedzą słodycze, tylko tobie nie wolno...

Odpowiedz
avatar Imnotarobot
13 13

@minutka: Wydaje mi się, że siedzenie przy stole póki się nie zje końskiej porcji żarcia, z bolącym brzuchem, mdłościami i świadomością, że Twoi rodzice robią z Ciebie kalekę i wymyślają nieprawdziwe historyjki na Twój temat jest chyba jednak gorsze.

avatar minutka
0 0

@Imnotarobot: Ano jest. Napisałam "jedna z najgorszych", a to nie to samo, co "najgorsza".

avatar JanMariaWyborow
13 13

Może da ich się chociaż namówić żeby wysłali dzieci same gdzieś na jakieś wakacje, obóz sportowy czy nawet odchudzające, byle bez rodziców, żeby trochę odpoczęły od tego tuczenia?

Odpowiedz
avatar Ferian
12 12

@JanMariaWyborow: Na medycynie się nie znam, ale najbardziej się obawiam, że im się już żołądki rozepchały. Nawet jeśli odpoczną, to jak wrócą do tego wyjdzie to samo :/ Poza tym już po wakacjach. Ktoś tu wspomniał o opiece społecznej, ale chyba bym musiał to zgłosić jakoś anonimowo, bo gdyby ktokolwiek z rodziny się dowiedział, że nakablowałem na rodzinę, to nie miałbym w moim rodzinnym mieście życia. No i z drugiej strony szkoda by mi było, jakby im dzieci zabrali, w końcu no... Ja wiem, że oni chcą dobrze i kochają te dzieci.

avatar MyCha
16 16

@Ferian: Dzieci im nie zabiorą. Nie wierz twe wszystkie naciągane historie o zabieraniu dzieci za byle co. To jest ostateczność. Rodzice musieliby je tak zaniedbać, że dzieciaki miałyby nie tylko problemy ze zdrowiem i to nieodwracalne ale również opuźniłyby się w rozwoju. Dodatkowo chodziłyby głodne, brudne i rodzice mieliby w dupach ich edukację.

avatar bloodcarver
-1 9

@Ferian: Twoja wygoda vs zdrowie i być może życie twoich kuzynów. Twój wybór, i to ty będziesz musiała patrzeć na siebie w lustrze jeśli wybierzesz wygodę.

avatar Ferian
3 3

@bloodcarver: Szanowna koleżanko, zgłosiłem anonimowo razem z kuzynką i siostrą. Mam tylko nadzieję, że część rodziny mnie nie rozpozna z piekielnych.

avatar tova123
3 3

@Ferian: Bardzo dobrze. Może nacisk odgórny plus motywacja (pewnie biorą 500+) zmieni ich sposób myślenia. Lub przynajmniej sposób żywienia dzieci, bo zapewne będą uważali, że to oni maja rację a inni "wydziwiają".

avatar Aniela
5 5

Strasznie mi tych dzieci żal. Zmagałam się z zaburzeniami odżywiania przez kilka lat i niestety sposób myślenia ciężko wyplenić. Bardzo nie chcę córce zafundować podobnych przeżyć a mam straszną chudzinę w domu i musimy pilnować wagi.

Odpowiedz
avatar bloodcarver
2 2

@Aniela: Ale byłaś z córką u lekarza, jest pod kontrolą i tak dalej? Nie robisz tego tylko wg własnego uznania?

avatar Aniela
3 3

@bloodcarver: No pewnie, ze bylam u lekarza i dalej kontrolujemy wage u pediatry. Nawet na gastroenterologii nie widzieli w tym problemu. Nie jestem matka szukajaca przyczyny przez dr Google ;) Corka jest wczesniakiem co juz to czyni ja nieco ponizej normy. Idzie swoim trybem ale jest bardzo szczuplutka. My z mezem tez szczupli jestesmy a jako dzieci to juz w ogole.

avatar leonkennedy
1 1

Rodzice sami robią z dzieci kaleki. Wyśmiewanie to najmniejszy problem, gorzej będzie za ileś lat jak odezwą się różne choroby z powodu otyłości.

Odpowiedz
avatar pusia
5 5

U mnie w rodzinie było identycznie. ciotka i jej trzy corki, wszystkie okropnie otyłe. Pamiętam jak jako dziecko, jechałam do kuzynek w odwiedziny, to zawsze siedziałam przy stole, nad pełnym talerzem i słyszałam, że muszę wszystko zjeść bo jedzenia się nie wyrzuca. Kiedy ja normalnie w domu jadłam połowę takiej porcji. I nie to, że jedzenie było jakieś bardzo niezdrowe, po prostu ilością można by wykarmić dwie takie rodziny jak ich.

Odpowiedz
avatar LolaLola
4 4

U mojej babci było to samo. Jak miałam z 5-6 lat pojechałam do niej na wakacje razem z bratem. Nakładała nam olbrzymie porcje, do tego ja musiałam zjeść wszystko. Brat nie musiał. Dosłownie płakałam i jadłam. A później było zdziwienie jak wróciłam do domu większa.

Odpowiedz
avatar Trepan
3 3

Cóż, patologia to nie tylko alkohol i brak opieki...

Odpowiedz
Udostępnij